خصوصيات آقا پسرها از ۱۴ تا ۲۸ سالگی...


سن
۱۴ سالگی: تازه توی اين سن ، هر رو از بر تشخيص ميدن! (اول بدبختی!)
سن
۱۵
سالگی: ياد می گيرن که توی خيابون به مردم نگاه کنن! ... از قيافه ء خودشون بدشون مياد!
سن
۱۶
سالگی: توی اين سن اصولا“ راه نميرن ، تکنو می زنن! ... حرف هم نمی زنن ، داد می زنن! ... با راکت تنيس هم گيتار می زنن!
سن
۱۷
سالگی: يه کمی مثلا آدم مي شن! ... فقط شعرهاشون رو بلند بلند می خونن! (يادش به خير ، اون روزا که تکنو نبود ، راک ن رول می خوندن!)
سن
۱۸
سالگی: هر کی رو می بينن ، تا پس فردا عاشقش مي شن! ... آخ آخ! آهنگهای داريوش مثل چسب دوقلو بهشون می چسبه!
 سن
۱۹
سالگی: دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن! ... تيز ميشن ، ابی گوش ميدن!
 سن
۲۰
سالگی: از همه شون رو دست می خورن! ... ستار گوش ميدن که نفهمن چی شده!
 سن
۲۱
سالگی: زندگی رو چيزی غير از اين بچه بازيها می بينن! (مثلا عاقل ميشن!)
 سن
۲۲
سالگی: نه! می فهمن که زندگی همش عشــــقه! ... دنبال يه آدم حسابی می گردن!
 سن
۲۳
سالگی: يکی رو پيدا می کنن! اما مرموز مي شن! (ديدشون عوض ميشه!)
 سن
۲۴
سالگی: نه! اون با يه نفر ديگه هم دوسته! اصلا“ لياقت عشق منو نداشت!
 سن
۲۵
سالگی: عشق سيخی چند؟!! ... طرف بايد باباش پولدار باشه! حالا خوشگل هم باشه بد نيست!
سن
۲۶
سالگی: اين يکی ديگه همونيه که همه ء عمر می خواستم! ... افتخار ميدين غلامتون بشم؟!
 سن
۲۷
سالگی: آخيـــــــــــش!
 سن
۲۸
سالگی: کاش قلم پام می شکست و خواستگاری تو نميومدم!!!
 
  

توی پست بعدی خصوصیات دختر خانمها رو می نویسم ....

  
نویسنده : داداش رضا ; ساعت ٥:٤۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۸ شهریور ،۱۳۸٦